Articels

“စစ်တွေမြို့မှ ဝေးရာသို့” ဌေးဝင်း မြေအောက် တော်လှန်ရေး တပ်သားလုပ်ရင်းနဲ့ ငါလည်း ဆယ်တန်းကို ရောက်လာပြီ။ ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်တွေကို အကောင်းဆုံး ကြိုးစား လုပ်ကိုင်ပေးခဲ့တယ်။ ကိုယ်ဘာသာကိုယ်လည်း ငါ ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်တွေကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုပြီး ကျေနပ်နေမိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆို ဒီအချိန်ထိ ကျည်ဆံတွေ လက်ပစ်ဗုံးတွေ

“အန္တရာယ် ဓားသွားပေါ် ပါးနပ်စွာ လျှောက်လှမ်းရသည့် ယူဂျီတပ်သား” ဌေးဝင်း **** မဆလ စစ်တပ်က ဖြတ်လေးဖြတ်နဲ့ ငါတို့ကို ထိုးစစ်ဆင်ပြီးနောက် ငါဟာ စစ်တွေမှာဘဲ မြေအာက်လုပ်ငန်းတွေမှာ ပါဝင် လှုပ်ရှားနေခဲ့တယ်။ ငါဟာ အစ်ကို ဗိုလ်ကြီးမောင်ထွန်းအောင် ဦးဆောင်ပြီး ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်ကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်နေခဲ့တယ်။

“မဆလ စစ်တပ်ရဲ့ ဖြတ်လေးဖြတ်နဲ့ ရက္ခိုင် တော်လှန်ရေး” ဌေးဝင်း *** ဒေါင်းတောင်ယိုး စစ်ဆင်ရေးကို ငါတို့ဘက်က အောင်မြင်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့လို့ ငါ့ရင်ထဲမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေမိတယ်။ ငါ့အဖြစ်က ယူဂျီဘဝမို့ လူသိလည်း ခံလို့မရ။ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း အတိုင်းအတာတခုထိ လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့

“ဒေါင်းတောင်ယိုးရွာ စစ်ဆင်ရေး” *** ဌေးဝင်း *** ၁၉၇၇- ၇၈ စာသင်နှစ်အတွင်းက ငါဟာ စစ်တွေ အထက ( ၃) မှာ ရှစ်တန်းကျောင်းသား။ အခြားတဘက်က ငါဟာ ရခိုင်လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော် Arakan Independent Army – AIA နဲ့

မြေအောက် တော်လှန်ရေးတပ်သားလေး မောင်ကျော်ဟန် (ခ) ဌေးဝင်း နောက်တနေ့ မနက်စောစော ခြောက်နာရီကလောက်မှာ ငါတို့ တည်းခိုတဲ့ အိမ်ရှင်ကို ကိုသန်းထွန်းက “နောက်တနေရာကို ခရီးဆက်ရဦးမှာမို့ သွားပါဦးမယ်” လို့ နှုတ်ဆက်ပြီး သူ့အိမ်က ငါတို့ ထွက်လာခဲ့ကြတယ်။ ဒီလို နာရီ အတန်ကြာ လျှောက်လိုက်။ လမ်းခရီး

အာရက္ခတပ်တော်မှ ဗိုလ်မှူးကြီး ကျော်ဟန်၏ ဘဝ ပုံရိပ်များ (၁၅) ဌေးဝင်း အကို မောင်ထွန်းအောင်ဆီမှာ တော်လှန်ရေး အဖွဲ့ဝင်အဖြစ်ကို ခံယူပြီးနောက်မှာ ငါဟာ စစ်တွေမြို့အတွင်းက မြေအောက်လှူပ်ရှားသူ ရဟန်းတော်များ လူပုဂ္ဂိုလ်များနဲ့ မကြာမကြာ တွေ့ဆုံပြီး စကားပြောခြင်း။ သူတို့ဆီမှ နားထောင်ခြင်း။ လေ့လာ သင်ယူခြင်း။ တော်လှန်ရေး

(အာရက္ခတပ်တော် ဗိုလ်မှူးကြီး ကျော်ဟန်၏ ဘဝပုံရိပ်များ -၁၄) ဌေးဝင်း **** ငါကား အမိန့်ချ မခံရသေးသည့်အတွက် ထောင်ကျသား မဟုတ်သေးဘဲ အချုပ်သား ဘဝဖြင့် ထောင်တွင်းကနေပြီး ရုံးထွက်ကာ အမှု ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ ဒီလို နေခဲ့ရတဲ့အတွက် ငါဟာ ရက္ခိုင်နိုင်ငံရေး တော်လှန်ရေး လောကက ထင်ရှား

(အာရက္ခတပ်တော် ဗိုလ်မှူးကြီး ကျော်ဟန်၏ ဘဝပုံရိပ်များ -၁၃) **** (ဌေးဝင်း) လူမဆန်စွာ နှိပ်စက် ညှဉ်းပန်းတဲ့ စစ်တွေမြို့က အမှတ် ၁၀ စစ်ထောက်လှမ်းရေးရဲ့ ငရဲခန်းအတွင်းမှာ အရက်စက်ဆုံး စစ်ကြောရေး နေ့ရက်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ငါဟာ ရဲစခန်းကို ရောက်သွားတယ်။ လူအများက စိုးရွံ့ထိတ်လန့်တတ်ကြတဲ့ ရဲစခန်းကို

(အာရက္ခတပ်တော် ဗိုလ်မှူးကြီး ကျော်ဟန်၏ ဘဝပုံရိပ်များ -၁၂) (ဌေးဝင်း) နေ့ခင်း သုံးနာရီလောက်မှာ သူတို့ဟာ ငါ့အဖေက လာပို့ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေ။ ဘီစကွတ်မုန့် နဲ့ ဒဏ်ကြေ လိမ်းဆေးတွေကို လာပေးရင်းနဲ့ လှမြင့်က “မင်း အဖေလည်း တော်တော်သိနေတာဘဲ။ ဒီနေရာကိုရောက်ရင် ဘယ်လိုခံရမယ်ဆိုတာကို” လို့ ဒဏ်ကြေလိမ်းဆေးတို့