အာရက္ခပြည် အလွမ်း

အာရက္ခပြည် အလွမ်း

ဆောင်းဦးပေါက်ခဲ့လေပြီ။ မြူမှုန်ဆိုင်းဆိုင်းနှင့် တောင်ကုန်း၊ တောင်မို့များထက်တွင် တင့်တယ်စွာ သပ္ပယ်နေကြသော ပုထိုးတော်အဆူဆူတို့၏ ရုပ်ပုံလွှာသည်ကား လွမ်းစရာကောင်းလှပါ၏။ ကျောက်တုံး၊ ကျောက်ခဲကြီးများကို အချိုးကျစွာ လှီးဖြတ်ပြီး တည်ထားကိုးကွယ်ထားခဲ့ကြတဲ့ ရှေးဘိုးဘေးတော်များ၏ ကောင်းမှုတော် အဆူဆူတို့သည်ကား ရခိုင်တို့၏ နှလုံးသည်းပွတ်ထဲ၌ မြောက်ဦးဟု အမည်တွင်ကာ ရှင်သန်ကျန်ရစ် နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

ထုထည်ကြီးမားသော နန်းတော်တံတိုင်းများပေါ်တွင် လွှင့်ပျံလှုပ်ခတ်နေသော အောင်လံတော် အစီအရီတို့သည် အတိတ်က ခမ်းနားမှုများကို ထင်ဟပ်နေသည်။ အုတ်ခုံအုတ်ရိုးဟောင်းများ၊ ပုထိုးတော်အပျက်အစီးများကြား တောင်ကုန်း၊ တောင်တန်းငယ်များ၊ ကျုံးပျက်ကြီးများ၊ အသက်ဝင်နေသေးသော ကျုံးအိုကြီးများနှင့် ရစ်ပတ် ခွေစီးနေသော ကျုံးအိုကြီးများသည် မြောက်ဦး၏ ပြယုပ်ပင် မဟုတ်ပါလား။ ထို ကျုံးပျက်ကြီးများ၊ အသက်ဝင် ရှင်ကျန်နေသေးသော ကျုံးအိုကြီးမှ ကြာညို၊ ကြာဖြူပန်းများသည်ကား ယနေ့ထက်တိုင် မြောက်ဦး၏ ပုထိုးအို၊ ဇာတိအို၊ ဘုရားအိုများပေါ်တွင် တာဝန်ကျေပွန်စွာ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းနေမြဲပင်။

ဆောင်းဦးပေါက်ခဲ့ပြီလေ သျှစ်သောင်းဘုရားရင်ပြင်တော်သို့ တက်လှမ်းသည့် ကျောက်လှေကားများပေါ်မှာ ဘုရားဖူးသူများ၊ ရင်ပြင်တော်အောက်က စျေးဆိုင်တန်းကြီးများ၊ အမှတ်တရပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်များနှင့် အနယ်နယ် အရပ်ရပ်က လာရောက်ကြသည့် ဘုရားဖူးခရီးသည်များ၏ စကားသံများမှာ ယခုလို ဆောင်းဦးပေါက်ချိန်ဆို ကြားရ တွေ့နေရဆဲပါ။ သို့သော် ယခုအချိန်ကာလမျိုးတွင် စစ်မက်များ၊ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုများ၊ သောကများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောအချိန်တွင် မြောက်ဦးဟူသော အမည်နာမတစ်ခုကို လွမ်းဆွေး စွာဖြင့်သာ တမ်းတမိပြန် ပါသည်။

မြောက်ဦး၏ ထုထည်ကို ရင်ဘတ်ကိုပေါ်တွင်ချပြီး ဖြန့်ကျက်ကြည့်မိလျှင် အတိတ်တို့သည်ကား ဆွတ်ပျံ့မက်မော ဖွယ်ကောင်းပါ၏။ စစ်မက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော လေးမြို့၏နောက်ဆုံးနေ့ရက်များတွင် မင်း‌စောမွန်သည် သူရဲဘောကြောင်သူ၊ သူများသားမယားကို ကြာခိုသူတစ်ဦးမျှသာဖြစ်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် အတိတ်က အမှားဟူ သမျှကို ခဝါပြီး သူရဲကောင်းပီပီရပ်တည်လာခဲ့သည့်အချိန်တွင် မင်းစောမွန်ကား သက်တော်အားဖြင့် ကြီးရင့် ခဲ့ပါပြီ။ မေတ္တာအားဖြင့် ခွင့်လွှတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။ သစ္စာအားဖြင့် တည်ကြည်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။

“ငါ့၏ အသက်ကို တိုစေ၊ မြို့သက်ကိုသာရှည်စေ” အမိန့်တော်သည် မှူးမတ်၊ သေနာပတိ၊ ပညာရှိ၊ ဟူးရားတို့၏ နားထဲ၌ ပံ့တင်ထပ်ခဲ့သည်။ မြောက်ဦး၏ မြို့ပြမဆန်သေးသော တောင်နံရံများပေါ်တွင် ပဲ့တင်ခဲ့သည်။ မြောက်ဦး ၏ သမိုင်းမတွင်သေးသော မြစ်ချောင်းများအပေါ်တွင် လွင့်ပျံခဲ့သည်။ မင်းစောမွန်သည် မြောက်ဦးမြို့တည် ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်သည်။ မြောက်ဦးအကြောင်းကို ပြောလျှင် ထိုသူရဲကောင်းမပါမဖြစ် မြောက်ဦး၏ ခေတ်သစ်သမိုင်း ကိုကမ္ဘာတွင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယင်းမှ အနည်းငယ်ဆုတ်ကြည်လျှင် ဘုရင်မင်းဘာကြီး မြောက်ဦးကို ကြီးကျယ် ခမ်းစွာ ခိုင်ခန့်သန်မာအောင်တည်ဆောက်ခဲ့သူ ထိုသူရဲကောင်းဘုရင်ကြီးသည်လည်း မပါမဖြစ်။ မင်းဖလောင်း၊ မင်းရာကြီး ဘုရင်များသည်လည်း မပါမဖြစ်။ မင်းရာဇာကြီးသည် ဟံသာဝတီကိုတိုက်ခိုက်အောင်နိုင်ခဲ့သူဖြစ် သည်။ ထိုမှ မဟာသမ္မတရာဇာဘုရင်အထိ မြောက်ဦး၏နောက်ဆုံးနေ့ရက်များမှ ယနေ့အချိန်ထိ မြောက်ဦးသ မိုင်းကား ပြော၍ပြီးနိုင်မည်မဟုတ်။ ရဟန်းစာဆို၊လူစာဆို၊ အမျိုးသမီးစာဆိုများနှင့် အာဇာနည်တို့သည်ကား မြောက်ဦး၏ အတိတ်အရိပ်များတွင် အေးချမ်းစွာခိုလှုံလျှက်ရှိကြပေလိမ့်မည်။

မြောက်ဦးသည် မြေကိုချစ်သောသူတို့၏ အထွဋ်မြတ်၊ အမျိုးကိုချစ်သူတို့၏ နှလုံးသည်းပွတ်၊ သူရဲကောင်းတို့၏ ဘုံဗိမာန်၊ တော်လှန်သူတို့၏ ဘူမိနက်သံမြေပင်ဖြစ်သည်။ မြောက်ဦး၏ ကျောက်ရိုးခြုတ်ထုံးကြီးများသည် တော်လှန်သူ သူရဲကောင်းတို့၏ ဇာတိမာန်၊ ‌မြောက်ဦး၏ ကျောက်ဆစ် အပျက်အစီး အပိုင်းအစများသည် သူရဲကောင်းတို့၏ နိုင်ငံတော်သီချင်းပင် ဖြစ်သည်။ မြောက်ဦးထီးနန်းသည် ၁၁၄၆ ခုနှစ် ကျဆုံးခဲ့ပါသည်။ သို့‌သော် မြောက်ဦးသည် မကျဆုံးခဲ့ပါ။ ရန်သူတို့သည် မြောက်ဦးအား အမှုန့်ခြေပစ်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် မြောက်ဦးဟူသော အမည်နာကို ကြားရလျှင်ပင် သူရဲကောင်းတို့သည် တဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာ၏။ နိုင်ငံတော်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိ ရိုသေသော သူရဲကောင်းများစွာတို့သည် ဤမြေ၊ ရေပေါ်တွင် ပေးဆပ် အနစ်အနာခံခဲ့ကြသည်။

ဆောင်းဦးပေါက်ခဲ့လေပြီ။ မြောက်ဦး နှင့် ဆောင်း ခွဲခြား၍ မရနိုင်အောင် လွမ်းမောဖွယ် ကောင်းလှသည်။ တောင်ခိုး၊ တောင်ငွေ့များ အုပ်ဆိုင်းကာ မျော်ကြည့်လိုက်မိလေတိုင်း ဘုရားအဆူဆူ၊ ပုထိုးတော်အဆူဆူတို့သည် အတိတ်က သမိုင်းက ခမ်းနားမှုများနှင့်အတူ ပစ္စုပ္ပန်၌ ဖြစ်တည်သော အဆိုးအကောင်းဒဏ်ရာ ဒဏ်ချက်ပေါင်းများစွာကို ခါးစည်းခံရင်း အနာဂတ်ရွှေရောင်လွှမ်းမည့် နေရပ်များကို စောင့်ဆိုင်းနေသလားဟု ထင်မိပြန်သည်။

ပစ္စုပ္ပန်၌ ဖြစ်တည်သော မြောက်ဦးဆောင်းက အရိုးကွဲလုမတတ် အေးလှသည်။ ထိုဆောင်းကို အားတင်းစွာ ကျော်ဖြတ်ကြမည့် စစ်မက်တို့၏ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ရသော ပြည်သူ့ဘဝများကလည်း မလွယ်ကူလှပါ။ စစ်ရှောင် စခန်းများ၊ စစ်ရှောင်လာကြသူများရှိလေရာ ရက္ခိတတို့၏ မြေတွင် စောင်ပါးပါးလေးတစ်ထည်၊ ဒါမှဟုတ် အမိုးအကာလေးတစ်ခု၊ နွေးထွေးတဲ့ ဝတ်ရုံတစ်စုံကတော့ သည်ဆောင်းအတွက် အရေးပေါ် လိုအပ်လို့ ရှိမည်။

ယခင်က ဆောင်းဦးပေါက်ချိန်ဆို ကောင်းမှုတော်အဆူဆူတို့ကို ပူဇော်ကန်တော့ရန် လာရောက်ခဲ့ကြသော ဘုရားဖူးပြည်သူများသည် ယခုနှစ် မြောက်ဦးဆောင်းကို လာနိုင်ဖို့ မလွယ်ကူကြတော့ပါ။ သမုဒ္ဒရာ ဝမ်းတစ်ထွာအရေး ချွေးဒီးဒီးကျအောင် ရုန်းကန်နေကြပြီး ခက်ခဲစွာ ရွှေမြို့တော်မြောက်ဦးကို အဝေးက ကန်တော့ကြပါလိမ့်မည်။ ဆောင်းဦးနဲ့အတူ မြောက်ဦးဒေသထွက်တဲ့ အသီးနှံတွေ ပေါပြီ။ လေးမြို့ကျွဲကောတွေ လှိုင်လှိုင်ထွက်ပြီ။ အင်းအိုင်တွေက လတ်ဆတ်တဲ့ ရေချိုငါးတွေ ထွက်ပြီ။ မနက်စောစောဆိုလျှင် တင်းဝါး (ကောက်ညှင်းကျိုင်တောင့်) နှင့် လဖက်ရည်တစ်ခွက်ဆိုလျှင် ကျေနပ်မိပါ၏။ အိမ်ပြန်လျှင် တင်းဝါးစည်းနှင့် လေးမြို့ကျွဲကော လက်ဆောင်အဖြစ် ဝယ်သွားကြလိမ့်မည်။

ဆောင်းဦးနှင့်အတူ မြောက်ဦးဓနိရည်တွေ လှိုင်လှိုင်ထွက်ပြီ။ အချို၊ အခါး အကြိုက်သောက်သုံးနိုင်သည်။ ဓနိရည်အခါးကို ငါးခြောက်မီးဖုတ်နှင့်ဆိုလျှင် အလွန်လိုက်ဖက်လှ၏။ ဆောင်းခိုငှက်တွေ အုပ်လိုက်ကြက်စားနေကြသော အင်းပျက်၊ ကျုံးပျက်ကြီးများမှ ရရှိတတ်သော ရေပိုးကြော်၊ မြေကိုတူးဖော်ပြီး သို့မဟုတ် မီးပြပြီး ဖမ်းရတဲ့ ပုရစ်ကြော်တို့လည်း မြောက်ဦးဒေသရဲ့ ဆောင်းဦးပေါက် အစားအစာတစ်ခု။

ဆောင်းဦးပေါက်ခဲ့ပြီ။ ဘုရားဖူးကားတန်းများ၊ ဘုရားဖူးခရီးသည်များကို မြောက်ဦး လွမ်းနေရှာတော့မည်။ ထို့အတူ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မြောက်ဦးကို အဝေးက လွမ်းမောနေရသော မြေချစ်သူတို့လည်း ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကျွန်တော်၊ ကျွန်မတို့၏ ရင်ထဲ နှလုံးသားထဲတွင် မြောက်ဦးသည် တည်ရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။

များမကြာသော အချိန်တစ်ခုခု၌ မိဘ၊ ဆရာများ၊ သူငယ်ချင်း၊ အသိမိတ်ဆွေများနှင့် မြောက်ဦးဆောင်းတွင် ဆုံချင်မိပါ၏။ ထိုအချိန်ကို ရောက်ခဲ့လျှင် ဆိုက်ဘေးရီးယားတို့ ပျံလာသလို အုပ်လိုက် ကျင်းလိုက်ကြီး မြောက်ဦးရင်ခွင်မှာ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ပြီး ချစ်ခြင်းမေတ္တာများစွာဖြင့် အဖပြည်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြပါစို့ ။

နတ်ဟြှင်