Life Style

အာရက္ခအားမာန် ရဲဘော်ကျော်ဟန် အပိုင်း ၃၅ ဌေးဝင်း ငါ မြစ်နားရွာကိုရောက်တော့ ငါ့အဖိုးအိမ်ရဲ့ ဘယ်ဖက်ကပ်ရက်ကအိမ်ကို မျက်နှာညှိုးငယ်စွာနဲ့ စောင်းကြည့်ပြီး သက်ပြင်တချက် ချမိတယ်။ အဲဒီအိမ်မှာ ငါတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင် AIO ဥက္ကဌ မောင်ကျော်လှိုင် နေခဲ့တာလေ။ အခုတော့ ငါမရောက်မှီ လေးလလောက်က ၁၉၉၅ ဖေဖေါ်ဝါရီလ ၁၈

အာရက္ခအားမာန် ရဲဘော်ကျော်ဟန် (အပိုင်း ၃၄) ဌေးဝင်း ငါ့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်တဲ့ တောင်ကိုရီးယားကို အလုပ်သွားလုပ်မဲ့ ခရီးစဉ်က မရေမရာနဲ့ ကြန့်ကြာနေပေမဲ့ ငါကတော့ ထိုင်းနိုင်ငံထဲမှာ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်မနေခဲ့ဘူး။ ပိုက်ဆံရတဲ့ အလုပ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအလုပ်ကလည်း ငါကိုယ်တိုင်က လုပ်ချင်တယ်။ လုပ်နိုင်တဲ့ အလုပ်တွေ ဖြစ်နေလို့

နီရီရီ မကြာသေးမီ ဧပြီ (၂၀) ရက်နေ့က ချင်းပြည်သူ့အစည်းအရုံး၊ ချင်းပြည်တပ်မတော် (CPU/CPA) ထံမှ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ထုတ်ပြန်ချက်တစောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုထုတ်ပြန်ချက်ထဲတွင် CPU/CPA နှင့် အာရက္ခတပ်တော် ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များအကြား ရက်သတ္တနှစ်ပတ်ခန့် ကြာမြင့်သော တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှုတခုကို အာရက္ခပြည်တွင်း တနေရာ၌ ပြုလုပ်ခဲ့ကြကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုတွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲကို

အာရက္ခအားမာန် ရဲဘော်ကျော်ဟန် (၃၃) ဌေးဝင်း ခုနက ABSDF ရဲ့ ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်ကြီးတွေကို ကျောင်းသားငယ်လေးတွေလို ဆူနေတဲ့ ဦးတင်မောင်ဝင်း ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အကြောင်းကိုလည်း နည်းနည်းလေး ပြောပြချင်သေးတယ်။ ဦးတင်မောင်ဝင်း (၁၉၃၈ – ၁၉၉၉) ဟာ ရန်ကုန်က တီတီစီကျောင်းမှာ ၁ဝ တန်းအထိ ပညာသင်ကြားခဲ့တယ်။

ရီရီလှိုင်(ကစ္ဆပမြီ) ရုရှားနိုင်ငံ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကာလက ကာတွန်းတကွက်ကို စာရေးသူ မှတ်မိနေပါသေးတယ်။ အချိန်ကာလအားဖြင့် ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စုကြီး ပြိုကွဲပြီး ရုရှားနိုင်ငံကို အင်တိုက်အားတိုက် ပြန်လည် ထူထောင်နေကြချိန် ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရုရှားနိုင်ငံ ပြည်သူလူထုတချို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်အခြေအနေကို ထင်ဟပ်ပြတဲ့ သရော်ကာတွန်းတကွက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာပါ။ ကာတွန်းပြကွက်က ရှင်းပါတယ်။ ဟိုက်ဝေးလမ်းမပေါ်မှာ

မုတ်သုံမောင် မဆလခေတ်မှ ယနေ့အချိန်ထိ ရက္ခိုင်လူမျိုးများ နေရပ်စွန့်ခွာ အလုပ်လုပ်ကိုင်မှုများ တစတစ မြင့်တက်လာနေတယ်။ ၁၉၉၀ ဝန်းကျင်လောက်မှာ အနည်းအကျဥ်းလောက်သာ ရှိသော်လည်း၊ ၂၀၀၀ ခုနှစ် အလွန်မှာတော့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် နေရပ်စွန့်ခွာမှုများ မြင့်တက်လာတယ်။ ရက္ခိုင်ဒေသဟာ အဆင်းရဲဆုံး ပြည်နယ်ထဲက တခု အပါအဝင်ဖြစ်သလို လူမျိုးရေး

အာရက္ခအားမာန် ရဲဘော်ကျော်ဟန် (၃၃) ဌေးဝင်း ငါတို့ ကျောင်းသားလူငယ်ညီလာခံဖြစ်မြောက်ရေးကော်မတီဟာ တလတကြိမ် ပုံမှန် အစည်းအဝေး ပြုလုပ်ကြတယ်။ ဒီညီလာခံ အောင်အောင်မြင်မြင်ကျင်းပနိုင်ရေးအတွက် အဓိက လိုချက်က ဘဏ္ဍာငွေပါဘဲ။ ကော်မတီဝင်တွေကလည်း အားတက်သရော ကြိုးစားရှာဖွကြသလို ထည့်ဝင်သူတွေကလည်း စိတ်ဝင်တစား ထည့်ပေးကြတယ်။ သို့သော်လည်း အလုပ်သမား လူတန်းစားတွေက ထည့်ဝင်ကြတာဆိုတော့

အာရက္ခအားမာန် ရဲဘော်ကျော်ဟန် (၃၂) ဌေးဝင်း ၁၉၉၄ ခု နှစ် ဇူလိုင်လမှာ ငါ ရန်ကုန်ကနေ ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်မြို့ကို လေကြောင်းခရီးနဲ့ ထွက်ခွါလာခဲ့တယ်။ ငါ့လိုဘဲ ကိုးရီးယားကိုသွားမဲ့သူ ကိုသိန်းအောင်ကျော်နဲ့ အတူတူ လာခဲ့ကြတယ်။ ဘန်ကောက်က ဒွန်မောင်းလေဆိပ်ကို ညနေ ၅ နာရီခွဲလောက်မှာ ရောက်ကြတယ်။

နိုင်ငံခြားသို့ မထွက်မီ ရန်ကုန် နေ့ရက်များ ဌေးဝင်း ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်နိုင်ရန် ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်မဲ့ ပွဲစားကိုရဖို့ ရှာရပြန်တယ်။ လူတွေက ကိုးရီးယားကိုထွက်ပြီး အလုပ်လုပ်တာ အဆင်ပြေတယ်ဆိုလို့ ကိုရီးယား ကိုရီးယားနဲ့ ဖြစ်နေကြတာ။ ပွဲစားပို့ပေးတဲ့ အလုပ်ခေါ်စာနဲ့ ပတ်စပို့ လျှောက်ရတာ။ ပတ်စပို့ ရဖို့အတွက် ဟိုပေးရ ဒီပေးရ