■ အမေရိကန် နည်းပညာကုမ္ပဏီတွေ ဘာလို့ အိန္ဒိယမှာ ဘီလီယံနဲ့ချီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေကြတာလဲ

အမေရိကန် နည်းပညာကုမ္ပဏီကြီးတွေက အေအိုင်နည်းပညာအတွက် အသုံးစရိတ်တွေကို အရှိန်မြှင့်လာနဲ့အမျှ အိန္ဒိယနိုင်ငံဟာ အဓိက အကျိုးအမြတ်ရမယ့်သူ ဖြစ်လာနေပါတယ်။

မိုက်ခရိုဆော့ဖ်ဟာ အာရှမှာ သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအဖြစ် အိန္ဒိယမှာ ဒေတာစင်တာတွေနဲ့ AI အခြေခံအဆောက်အအုံတွေ တိုးချဲ့ဖို့ နောက်လေးနှစ်အတွင်း အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၇.၅ ဘီလျံ သုံးစွဲသွားမှာပါ။ ဂူဂဲလ်ကလည်း အန်ဒရာပရာဒက်ရှ်ပြည်နယ်မှာ ဒေတာစင်တာအသစ်တခု ဆောက်ဖို့ ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလျံ သုံးမယ်လို့ ကတိပြုထားသလို အမေဇုန်ကလည်း ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်အထိ ဒေါ်လာ ၃၅ ဘီလျံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်။ အမေဇုန်ဟာ ၂၀၁၀ ခုနှစ်ကတည်းက အိန္ဒိယမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလာတာ ဒေါ်လာ ၄၀ ဘီလျံလောက် ရှိပါတယ်။

စီလီကွန်ဗေလီ ကုမ္ပဏီတွေက ဘာကြောင့်  အိန္ဒိယမှာ အကြီးအကျယ် ပုံအောနေကြတာလဲ၊ ဘာလို့ အခုမှ အာရုံကျလာတာလဲ။

အဓိက အကြောင်းရင်းတခုကတော့ ဒေတာ ရနိုင်လို့ပါပဲ။ Generative AI မော်ဒယ်တွေဆိုတာ အသုံးပြုသူတွေရဲ့ ဒေတာ အမြောက်အမြားနဲ့ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အိန္ဒိယမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတာဟာ ကမ္ဘာ့လူဦးရေ အများဆုံးဖြစ်တဲ့ လူပေါင်း ၁.၄၆ ဘီလျံလောက်ရဲ့ ဒေတာတွေကို အမေရိကန်ကုမ္ပဏီတွေ ရရှိနိုင်ဖို့ လမ်းစဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလွိုက် (Deloitte) အဖွဲ့ကြီးရဲ့ လေ့လာမှုတခုအရ ဆိုရင် အိန္ဒိယဟာ အာရှပစိဖိတ်ဒေသမှာ Generative AI အသုံးပြုမှုနှုန်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ အိန္ဒိယကျောင်းသား ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ ဝန်ထမ်း ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းဟာ ဒီနည်းပညာကို အားတက်သရော အသုံးပြုနေကြပါတယ်။ ဒါက အိန္ဒိယရဲ့ အေအိုင် အခြေခံအဆောက်အဦ ကြီးထွားလာမှုကို အားဖြည့်ပေးနေပါတယ်။ ဒေတာစင်တာတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ဟာ ၂၀၃၀ မှာ သုံးဆကျော်တိုးပြီး ၄.၅ ဂီဂါဝပ်ထိ ရှိလာမှာပါ။

အကြောင်းရင်း နောက်တခုကတော့ အိန္ဒိယမှာရှိတဲ့ နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူ အင်အားစုကြီးပါ။ အခုဆိုရင် ဈေးကွက်မှာ အေအိုင်အင်ဂျင်နီယာ လိုအပ်ချက် မြင့်မားနေပြီး အိန္ဒိယရဲ့ နောက်တန်းလုပ်ငန်းခွင် (Back-office) နယ်ပယ်မှာတင် လူပေါင်း ၁.၈ သန်းလောက် အလုပ်လုပ်နေကြပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေတုန်းက အခြေခံ အိုင်တီပံ့ပိုးမှု ပေးတဲ့ ဗဟိုချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့တဲ့ အိန္ဒိယဟာ အခုတော့ နိုင်ငံတကာကုမ္ပဏီတွေ အေအိုင်နည်းပညာကို အသုံးချလာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ နယ်ပယ်တွေဆီ ကူးပြောင်းနေပါပြီ။

အိန္ဒိယဟာ အမေရိကန် အေအိုင် ဝန်ဆောင်မှုပေးသူတွေအတွက် ဒေသတွင်း ပြိုင်ဘက်နည်းပါးပြီး ကြီးမားတဲ့ ဈေးကွက်တခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းစာရင်းထဲမှာ အိန္ဒိယက ထုတ်လုပ်တဲ့ ဘာသာစကားမော်ဒယ် (Large Language Model – LLM) တခုမှ မပါသေးပါဘူး။ ChatGPT အတွက်ဆိုရင် အိန္ဒိယဟာ အမြန်ဆုံး ကြီးထွားလာတဲ့ ဈေးကွက်ဖြစ်ပြီး အခုဆိုရင် အသုံးပြုသူ အများဆုံးနိုင်ငံတောင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေလောက်ပါပြီ။

တဖက်မှာလည်း ဂူးဂဲရဲ့ အေအိုင်ဖြစ်တဲ့ Gemini ဟာ အိန္ဒိယမှာ သုံးရလွယ်ကူနေပါတယ်။ ဂူးဂဲ ဝန်ဆောင်မှုတွေ တပါတည်းပါလာတဲ့ အန်းဒရွိုက်ဖုန်းတွေဟာ အိန္ဒိယ စမတ်ဖုန်းဈေးကွက် တခုလုံးနီးပါးကို နေရာယူထားတာကိုး။

ဒီအချက်တွေ အားလုံးပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ အမေရိကန်ကုမ္ပဏီတွေအတွက် အိန္ဒိယစားသုံးသူတွေ Generative AI ကို ဘယ်လိုသုံးမလဲဆိုတာကို ပုံဖော်ဖို့ အစောကတည်းက အခွင့်သာသွားစေပြီး ဒီဝန်ဆောင်မှုတွေကနေတဆင့် သူတို့ရဲ့ တခြားနည်းပညာ ဂေဟစနစ်တွေထဲကိုပါ ဆွဲခေါ်နိုင်သွားစေပါတယ်။

နောက်ကလိုက်လာတဲ့ ပထဝီနိုင်ငံရေး

စီးပွားရေးအရ တွက်ခြေကိုက်မှုနဲ့အတူ ဒုတိယနေရာက လိုက်လာတာကတော့ ပထဝီနိုင်ငံရေးပါ။ အမေရိကန်-တရုတ် နည်းပညာအားပြိုင်မှုဟာ အိန္ဒိယမှာ အမေရိကန်ရဲ့ အေအိုင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေအတွက် နောက်ခံ အကြောင်းရင်းတခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို တကယ်တွန်းအားပေးနေတာကတော့ အိန္ဒိယရဲ့ ဈေးကွက်အရွယ်အစား၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်စနစ် လက်ခံကျင့်သုံးမှုနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်တွေ တရုတ်ကနေ လမ်းကြောင်းပြောင်းလာတာဟာ အိန္ဒိယရဲ့ အေအိုင် အခြေခံအဆောက်အဦ တည်ဆောက်ရေးအတွက် အနည်းအကျဉ်းပဲ အထောက်အကူ ဖြစ်စေတာပါ။

အမေရိကန် နည်းပညာရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကို အိန္ဒိယထဲ ရောက်လာစေတဲ့ နောက်ထပ် နိုင်ငံရေးအချက် တရပ်ကတော့ ဒေလီနဲ့ ဝါရှင်တန်တို့ကြား ဒစ်ဂျစ်တယ်ကုန်သွယ်ရေး မူဝါဒတွေ ပိုမိုကိုက်ညီလာတာပါ။ အစိုးရနှစ်ရပ်စလုံးဟာ ဒေတာတွေ ဘယ်လိုရွှေ့ပြောင်းမလဲ၊ ဘယ်လို သိမ်းဆည်းမလဲဆိုတာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားချင်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ မူဝါဒပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို ကန့်သတ်မယ့် စည်းမျဉ်းတွေကို ရှောင်လွှဲလိုကြပါတယ်။

စိန်ခေါ်မှုတွေတော့ ရှိနေပါတယ်။ အေအိုင်ကို မောင်းနှင်ပေးတဲ့ ဒေတာစင်တာတွေဟာ ရေနဲ့ စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်တာကြောင့် အရှိန်အဟုန်နဲ့ ကြီးထွားနေတဲ့ အိန္ဒိယမြို့ကြီးတွေရဲ့ ရင်းမြစ်တွေကို ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေပါတယ်။ အိန္ဒိယ ဒေတာစင်တာတွေရဲ့ ရေသုံးစွဲမှုဟာ ၂၀၂၅ မှာ လီတာ ၁၅၀ ဘီလျံရှိရာကနေ ၂၀၃၀ မှာ ၃၅၈ ဘီလျံအထိ နှစ်ဆကျော် တိုးလာမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြပါတယ်။ ဒါဟာ အိန္ဒိယမှာ အခုကြုံနေရတဲ့ ရေရှားပါးမှုပြဿနာကို ပိုဆိုးစေပါလိမ့်မယ်။

ဒါ့အပြင် အိန္ဒိယမှာ ဒေတာစင်တာတွေ စန်းထတဲ့ အရှိန်အဟုန်ဟာ ဒေသခံတွေအတွက် ရေရှည်မှာ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ရှိပါတယ်။ ဒေတာစင်တာတခု ဆောက်တဲ့အခါ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်သား ထောင်နဲ့ချီပြီး အလုပ်ရနိုင်တာ မှန်ပါရဲ့။ ဆောက်ပြီးသွားရင် အဲဒီစင်တာကို လည်ပတ်ဖို့အတွက် နည်းပညာရှင် ဒါဇင်အနည်းငယ်ပဲ လိုအပ်ပါတော့တယ်။

အိန္ဒိယ ဘာဆက်လုပ်မလဲ

အရေးကြီးဆုံး မေးခွန်းကတော့ အိန္ဒိယအနေနဲ့ နောက်တဆင့်မှာ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာပါပဲ။ စာရေးသူ အမြင်အရတော့ အိန္ဒိယရဲ့ လက်ရှိတာဝန်က ဒီရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေဟာ သူတို့နိုင်ငံရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဒစ်ဂျစ်တယ်စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်ဖို့ပါပဲ။

ChatGPT ဒါမှမဟုတ် Gemini လိုမျိုး ထိပ်တန်းမော်ဒယ်တွေကို အိန္ဒိယကိုယ်ပိုင်အနေနဲ့ တည်ဆောက်ဖို့ဆိုတာ လောလောဆယ်မှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်သေးပါဘူး။ ကုန်ကျစရိတ်၊ ကွန်ပျူတာ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေပါသေးတယ်။ အိန္ဒိယက အင်ဂျင်နီယာ အမြောက်အမြား ထွက်ပေမဲ့ အဆင့်မြင့် အေအိုင် သုတေသနကို အာရုံစိုက်သူကတော့ အနည်းအကျဉ်းပဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒီလူတွေထဲက အများအပြားကလည်း နောက်ဆုံးမှာ အမေရိကန်ကိုပဲ ပြောင်းရွှေ့သွားကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ LLM တွေအပေါ်မှာ အခြေခံပြီး သီးခြား လုပ်ငန်းကဏ္ဍတွေအတွက် အသုံးချနိုင်မယ့် Application တွေ ဖန်တီးဖို့ ဆိုရင်တော့ အိန္ဒိယအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုရှိပါတယ်။ အိန္ဒိယမှာ ခိုင်မာတဲ့ လုပ်ငန်းသစ် အထောက်အကူပြုစနစ် (Startup Ecosystem) ရှိနေပြီးသားပါ။ ကောစင်တာတွေအတွက် အေအိုင် ထုတ်လုပ်ပေးတဲ့ observe.ai နဲ့ ကျန်းမာရေးနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍအတွက် အေအိုင်စနစ်တွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ arya.ai လိုမျိုး ကုမ္ပဏီတွေဟာ ဒီနယ်ပယ်မှာ ခြေလှမ်းစနေပါပြီ။

ဒါ့အပြင် အိန္ဒိယရဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကုန်သွယ်ရေး မူဝါဒတွေဟာ အမေရိကန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေအတွက် အတားအဆီး မဟုတ်တော့ဘူးဆိုပေမဲ့ ဒီရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကနေ ရရှိလာမယ့် တန်ဖိုးတွေကို အပြည့်အဝ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ဖို့အတွက်တော့ ဒီမူဝါဒတွေဟာ အရမ်းကို ကျယ်ပြန့်နေပါသေးတယ်။ ဘယ်လိုဒေတာမျိုးက ဗျူဟာမြောက် အရေးကြီးသလဲ၊ ဘယ်လုပ်ငန်းတွေကို နိုင်ငံအတွင်းမှာပဲ ထားရမလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီတွေအနေနဲ့ အိန္ဒိယဒေတာတွေကို သုံးပြီး ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ဘယ်လို ခွဲဝေရမလဲ ဆိုတာတွေကို စည်းမျဉ်းတွေမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြမထားပါဘူး။

ရလဒ်အနေနဲ့ ဒေတာတွေဟာ အိန္ဒိယကနေ မြစ်ဖျားခံလာတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒေတာစီမံခန့်ခွဲတာနဲ့ အေအိုင်မော်ဒယ်တွေ ထုတ်လုပ်တာလိုမျိုး တန်ဖိုးရှိတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကျတော့ အိန္ဒိယပြင်ပမှာပဲ ဆက်ရှိနေနိုင်ပါတယ်။ အိန္ဒိယအနေနဲ့ ဒီအနေအထားမှာ အားကောင်းခိုင်မာအောင် လုပ်ဖို့ဆိုရင် ဒေတာတွေ ပြည်ပကို ဘယ်လိုစီးထွက်မလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပိုပြီး ရှင်းလင်းတိကျတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။

ရေတိုကို ကြည့်ရင်တော့ အိန္ဒိယအတွက် အဓိက အကျိုးအမြတ်ဟာ အလုပ်အကိုင်သစ်တွေ ရလာနိုင်မယ့် ကတိကဝတ်ပါပဲ။ ရေရှည်မှာတော့ အရေအတွက် နည်းသွားနိုင်တာပေါ့လေ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကတော့ အဆင့်မြင့် အေအိုင် ကိရိယာတွေကို စားသုံးသူတွေ ပိုသုံးလာနိုင်တဲ့ နည်းပညာတွေ ရရှိလာတာ၊ ကျွမ်းကျင်မှုဆိုင်ရာ အတားအဆီးတွေကို လျှော့ချပြီး အသိပညာတွေကို အားလုံးလက်လှမ်းမီအောင် လုပ်နိုင်တာနဲ့ ကမ္ဘာ့စတုတ္ထအကြီးဆုံး စီးပွားရေးနိုင်ငံ ဖြစ်တဲ့ အိန္ဒိယရဲ့ ကုန်ထုတ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အိန္ဒိယအနေနဲ့ ဒီရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလှိုင်းကို ပိုမိုခိုင်မာတဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်စွမ်းရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ စီလီကွန်ဗေလီရဲ့ ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်တယ်ဆိုတာကိုပါ သက်သေပြနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ရာဗီချန်ဒရာကူးမား

CNA မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ Why US tech firms are investing billions in India ကို ဆီလျော်အောင် ဘာသာပြန်ပါတယ်။ ဆောင်းပါးရှင် Amit Joshi ဟာ စင်္ကာပူမှာရှိတဲ့ International Institute for Management Development (IMD) Business School မှာ AI, Analytics and Marketing Strategy ဆိုင်ရာ ပါမောက္ခအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်ပါတယ်။ သရုပ်ဖော်ပုံ – Nikkei Asia