အာရက္ခအားမာန် ရဲဘော်ကျော်ဟန် (အပိုင်း – ၁၇)

“မဆလ စစ်တပ်ရဲ့ ဖြတ်လေးဖြတ်နဲ့ ရက္ခိုင် တော်လှန်ရေး”

ဌေးဝင်း

***

ဒေါင်းတောင်ယိုး စစ်ဆင်ရေးကို ငါတို့ဘက်က အောင်မြင်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့လို့ ငါ့ရင်ထဲမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေမိတယ်။ ငါ့အဖြစ်က ယူဂျီဘဝမို့ လူသိလည်း ခံလို့မရ။ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း အတိုင်းအတာတခုထိ လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အသိက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူမိနေမိတယ်။

ဒါပေမဲ့ပေါ့။ ငါက ဝမ်းသာနေပေမဲ့ လူကြီးပိုင်းကတွေမှာတော့ နောက်ဖြစ်လာမယ့် ကွင်းဆက်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသားမို့ ငါ့လို ဂုဏ်ယူ ဝမ်းသာဖို့ အချိန် မရှိကြဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုရင် ဒီ စစ်ဆင်ရေးပြီးလို့ မကြာခင်မှာ မဆလ စစ်တပ်က ထိုးစစ်လာမယ်ဆိုတာ တွက်ဆထားလို့ဘဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် ငါအပါအဝင် ကျန်းမာရေး မကောင်းသူတွေ နဲ့ သက်ကြီးပိုင်း တချို့ကို ကြိုပြီး တောထဲကနေ သင့်တော်မည့် နေရာတွေကို အပြောင်အရွှေ့ လုပ်ကြတယ်။ ငါက အသက်ကလည်းငယ် စစ်ရေးအတွေ့ အကြုံကလည်း မရှိသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဒီတော့ ငါ စစ်တွေကို ပြန်တက်လာတယ်။

တကယ်ပါဘဲ။ ငါတို့တပ်က လူကြီးတွေ မှန်းထားတဲ့အတိုင်း မဆလ စစ်တပ်ဟာ ရမ်းချောင်း လူးချောင်း မီးချောင်းတွေကို ထိုးစစ်ဆင်လာတယ်။ ဖြတ်လးဖြတ် စနစ်ကို ကျင့်သုံးပြီး ငါတို့ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းဖို့ လုပ်လာတယ်။ ဒီနေရာမှာ ဖြတ်လေးဖြတ် ဖြတ်လေးဖြတ် ဆိုပြီး ပြောတတ်ကြပေမယ့် လူအများစုက ဒီ အဓိပ္ပါယ်ကို သေသေချာချာ မသိတဲ့သူက များတယ်။ တခါတလေ ဒီစကားကို ပြောသူတွေပင် ဖြတ်လေးဖြတ်ဆိုတာ ဘာလဲလို့ မေးရင် အီ အယ် ဟိုလေ.. ဗျာ ဆိုပြီး ဝါးတားတား ဖြစ်တတ်ကြလို့ နည်းနည်း ရှင်းပြပေးမယ်။ ဖြတ်လေးဖြတ်ဆိုတာ တော်လှန်ရေးတပ်များအတွက် အသက်သွေးကြော သဖွယ် အရေးကြီးတဲ့

၁။ ရိက္ခာရနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်တောက်ခြင်း။

၂။ ရံပုံငွေ ငွေကြေးရနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်တောက်ခြင်း။

၃။ သတင်းအချက်အလက် ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်တောက်ခြင်း နဲ့

၄။ တပ်သားသစ် လူသစ်များ မစုဆောင်းနိုင်အောင် ဖြတ်တောက်ခြင်းတွေ ဖြစ်တယ်။

ဒီဖြတ်လေးဖြတ်ဗျူဟာမှာ တဆက်တည်း ပါလာတာက တော်လှန်ရေးသမား သူပုန်တွေကို ထောက်ခံသူတွေ ဆက်စပ်ပတ်သက်သူတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရက်ရက်စက်စက် နှိပ်ကွပ်ပြီး အပြစ်ဒဏ်ပေးတယ်။ ဒီနည်းနဲ့ နေဝင်းဟာ ပြည်မမှာ ဗကပ နဲ့ ကေအင်ယူကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တဲ့တယ်လေ။ ဒါကို ငါတို့ဆီမှာ လာကျင့်သုံးတဲ့ သဘောဘဲ။

ဖြတ်လေးဖြတ် စစ်ဆင်ရေးကာလမှာ ငါ့ကို ရစ်ကြက်ငယ် နှစ်ကောင်ပေးလိုက်တဲ့ ခိုင်ဇော်မင်း ကျဆုံးသွားတယ်။ ငါ့ အစ်ကို ဗိုလ်ကြီးမောင်ထွန်းအောင်နဲ့ ရဲဘော် တယောက်ကတော့ သူတို့ ရှိနေတဲ့ တဲကို မဆလ စစ်တပ်က ဝိုင်းဝန်းကာ ပိတ်ဆို့ပြီး ပစ်ခတ်နေတဲ့ကြားက ဖောက်ထွက်ပြီး လွတ်မြောက်လာခဲ့တယ်။

အဲဒီ နေရာမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ငါ့ သူငယ်ချင်း ခိုင်ဇော်မင်းရဲ့ ခေါင်းကို မဆလ စစ်တပ်က ဖြတ်ယူလာပြီး ရွာမပြင် ရွာထဲမှာ ခေါင်းပြတ်ကြီးကို ဆံပင်က ဆွဲကိုင်ကာ လူတွေ ကြောက်ရွံထိတ်လန့်လာစေရန် လှည့်လည် ပြသခဲ့တယ်။

“ဒီမှာကြည့် မြင်တယ် မဟုတ်လား သူပုန်လုပ်ရင် အစိုးရကို ဆန့်ကျင် တော်လှန်ရင် ဒီလို အသေဆိုးနဲ့ သေရမယ်။ သတ်ဖြတ်ခံရမယ်”

ဆိုပြီး ခြိမ်းခြောက်တယ်။

ဒီလိုမျိုး မဆလ စစ်တပ်ဟာ လက်နက်အားကိုးနဲ့ ထိုးစစ်ဆင်ရင်း အခြားတဘက်မှာ တော်လှန်ရေးသမားတွေကို ပုံဖျက်တဲ့အနေနဲ့ သောင်းကျန်းသူ ဆန့်ကျင်ရေး ဆန္ဒပြပွဲ လူထုဟောပြောပွဲ စတဲ့ ဝါဒဖြန့်ချီရေး အလုပ်တွေကို ဆက်တိုက် လုပ်လာတယ်။

ဒီလို လုပ်တဲ့နေရာမှာ သရက်တပင်ရွာက ကျေးရွာအတွင်းရေးမှူး မဆလ တယောက်က ခုလို လူထုကို ဟောပြောတယ်။

“ဒေါင်းတောင်ယိုးရွာ ရဲစခန်း တိုက်က်ခိုက်ပြီး မီးရှိုးခဲ့တဲ့ AIO/ AIAတွေဟာ တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးနေတဲ့ အမျိုးသား သစ္စာဖောက် သောင်းကျန်းသူ အဖျက်သမားတွေဖြစ်တယ်။ သူတို့ဟာ သောင်းကျန်းသူတွေ ဖြစ်ကြတာမို့ လူထုကို လုယက် တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်တဲ့ သူခိုး ဓားမြ လူသတ်သမားတွေသာ ဖြစ်ကြတယ်။ မိန်းမပျိုတွေ အမျိုးသမီးတွေကိုလည်း နှမသားချင်း မစာနာဘဲ မုဒိမ်းကျင့်ကြတဲ့ မုဒိမ်းကောင်တွေသာ ဖြစ်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီ ခိုးဆိုး လုယက် လူသတ် ဓားမြတိုက် မုဒိမ်းကျင့်တဲ့ ကောင်တွေကို တပ်မတော်နဲ့ လက်တွဲကာ ငါတို့ နယ်မြေတွမှာ ကျူပင်ခုတ် ကျူငုတ်မကျန် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ကြရမယ်”

ဆိုပြီး အာဘောင်အာရင်း သန်သန်နဲ့ ဟောပြောခဲ့တယ်။

AIO/AIA က တာဝန်ရှိသူတွေဟာ ဒီ သက်ရက်တပင်ရွာ အတွင်းရေးမှူးရဲ့ စကားကို လက်မခံနိုင်တဲ့အတွက် သူ့ကို အရေးယူရမယ်လို့ အစည်းအဝေးမှာ ခုလို သဘောထား ပေးကြတယ်။

“ငါတို့ဟာ ပြည်သူလူထုဆီ စားနက်ရိက္ခာ ယူရတယ်။ ဒါကို အကြောင်းပြုလို့ ခိုးတယ် လုယက်တယ် ဓါးပြ တိုက်တယ်လို့ သူတို့ စွပ်စွဲ ပြောချင်တယ်ဆို ပြောပါ။ ရတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ရန်သူနဲ့ ရန်သူ့ အစွယ်အပွါးကို ရှင်းလင်း သုတ်သင်တဲ့အတွက် လူသတ်သမား ပြောချင်တာလား။ ရတယ်။ ငါတို့ဟာ သူပုန်ဘဲ။ ရန်သူကို သတ်တာဟာ ငါတို့ အလုပ်။ ပြဿနာ မရှိ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဘယ်သူ သမီး ဘယ်သူ့ မယားကိုမှ မုဒိမ်း မကျင့်ဘူး။ ဒါကို ငါတို့ကို မုဒိမ်းကောင်လို့ စွပ်စွဲတာတော့ များသွားပြီ။ ဒီပြောဆိုမှုအတွက် သူ့မှာ အပြစ်ရှိတယ်၊ သူ့ကို အရေးယူ အပြစ်ပေးရမယ်”

လို့ တင်ပြတယ်။

ဒီအရေးကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့ပြီး သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် သုံးဦးကို တာဝန်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက ဒီဒေသတွေမှာ လမ်းလုပ်တဲ့ ပလက တွေ ရှိတယ်။ သူတို့ သုံးဦးဟာ ပလက အလုပ်သမား ဟန်ဆောင်ပြီး အတွင်းရေးမှူးအိမ်ကို သွားကြတယ်။ သူ့အိမ်ရောက်တော့

“အတွင်းရေးမှူး ရှိလား အတွင်းရေးမှူး နဲ့ တွေ့ချင်တယ်”

ပြောတော့ အိမ်ထဲက အမျိုးသမီးက အိမ်ရှေ့အပြင်ဘက်မှာ ပေါက်ပြားတလက်နဲ့ မြေတူးနေတဲ့လူကို လက်ညှိုး ထိုးပြပြီး

“ဟိုမှာ အတွင်းရေးမှူး”

လို့ ပြောတယ်။ ဒီတော့

“အကို အတွင်းရေးမှူး ဟုတ်လား”

လို့ ထပ်မေေးတော့။

“ဟုတ်တယ်”

လို့ ပြန်လည်း ဖြေပြီးရော။

“အတွင်းရေးမှူး ဟုတ်တယ် ဆိုရင်”

ဆိုပြီး အိတ်ထဲ အသင့်ပါလာတဲ့ ပစ္စတိုကို ထုတ်ပြီး ပစ်သတ်လိုက်တယ်။

မဆလစစ်တပ်က ငါတို့ကို ဖြတ်လေးဖြတ်နဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစစ်ဆင်လာတော့ ရက္ခိုင်ပြည်မှာ လှုပ်ရှားနေကြတဲ့ ရကပ ( ရခိုင်ပြည် ကွန်မြူနစ် ပါတီ)၊ ရမလ (ရခိုင် အမျိုးသား လွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်)၊ AIO နဲ့ ဗကပ အင်အားစုတွေဟာ အိန္ဒိယနဲ့ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် နယ်စပ်ဒေသဘက်တွေကို တိမ်းရှောင်ခဲ့ကြရတယ်။

သူတို့တွေဟာ သူတို့ လှုပ်ရှားရာ နယ်မြေတွေကနေ စစ်တွေကို တောကလမ်း တဆင့် လည်းကောင်း။ ရေလမ်းကနေ တဆင့် လည်းကောင်း စစ်တွေကို ရှောင်တိမ်းလာခဲ့ကြတယ်။ ရမ်းချောင်းကို အခြေစိုက် လှုပ်ရှားနေကြသူတွေဟာ သရေချောင်းက လှေတွေ မော်တော်တွေနဲ့ တမျိုး ကုန်းလမ်းက ကားတတန် ခြေလျင်တတန် အာဏာပိုင်တွေကို မျက်ခြည်ဖြတ်ပြီး လာကြရတာ။

ဒီနေရာမှာ ပြည်တွင်းရေကြောင်း ပို့ဆောင်ရေး သင်္ဘောလိုင်း ( ပရသဖ) မှာ အလုပ်လုပ်နေကြတဲ့ ရက္ခိုင်မျိုးချစ်သင်္ဘောသားတွေ တော်တော့်ကို ကူညီပေးကြတယ်။ ညနေကတည်းက သင်္ဘောပေါ်မှာ ဝှက်ထားပေးပြီး ခရီးစဉ်အဆုံးရောက်ရင်လည်း လူခြေတိတ်ချိန်မှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာသို့ ရောက်အောင် ပို့ပေးခြင်း စတာတွေကို ပိပိရိရိ တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်ပေးကြတယ်။

အဲဒီတုန်းက ရှိနေတဲ့ သင်္ဘောတွေက မှတ်မိသလောက် ပြန်ပြောရရင် အောင်တံခွန် ရွှေဇင်ယော် ရွှေလင်းယုန် အောင်သီဟ အောင်ဇေယျ အလောင်ဘုရား စတာတွေပေါ့။ ပြီးတော့ စက်လှေသမား ဘုတ်သမား ကုတို့သမားတွေလည်း ပါတယ်။ ရက္ခိုင်က ဘင်္ဂလားဘက်ကို ဆန်တင်တဲ့ မှောင်ခိုသမားတွေလည်း ပါတယ်။

သူတို့တွေက တော်လှန်ရေးသမားတွေကို လမ်းခရီးတလျှောက်မှာ တည်းခိုခွင့် ပေးခဲ့ကြတယ်။ ထမင်း ကျွေးခဲ့ကြတယ်။ အစိုးရဘက်က သိသွားရင် အန္တရာယ်ကြီးမှန်း သိလျှက်နဲ့ ဝိုင်းရံ ကူညီခဲ့ကြတာတွေအတွက် အလွန်တရာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘုန်းကြီးတွေကလည်း ရောက်ရာအရပ်တိုင်းမှာ ကူညီပေးခဲ့ကြတယ်။

ငါ့ဆွေမျိုးတွေ လူရင်း မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းတွေဆိုရင် အဖွဲ့အစည်းက ထိပ်ပိုင်း ခေါင်ဆောင်တွေကို လနဲ့ချီပြီ ကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်ပေးတာတွေ တည်းခို နေထိုင်ခွင့်ပေးတာမျိုးကို သိုသိပ်သိပ် စွန့်စွန့်စားစား လုပ်ပေးခဲ့ကြတယ်။

ဖြတ်လေးဖြတ် ကာလအလွန်မှာ ငါ ရွာမပြင်ကို ပြန်သွားတော့ အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘဲ အတော်ပြောင်းလဲ သွားတာကို တွေ့လာရတယ်။ တရွာလုံးကိုလည်း စစ်တပ်နဲ့ ရဲစခန်း ခြံဝင်းလိုလို ဝါချွန်တွေနဲ့ (ကျားလံ) ရက်လုပ်ပြီး ကာထားကြတာကို မြင်ရတယ်။

လုံခြုံရေးအတွက် ကင်းစောင့်ရတဲ့အပြင် မဆလ စစ်တပ်အတွက် ထမင်းချက် ရေခပ် အဝတ်လျှော်တာက အစ ကျေးကျွန်သဖွယ် ရွာသားတွေဟာ အလှည့်ကျ လုပ်ပေးကြရတာတွေကို ရင်ဖွင့် တိုင်တန်းကြတယ်။

အရင်က ငါတို့ကို ထောက်ခံသူ လူတချို့ဟာ မဝံ့မရဲနဲ့ လာတွေ့ကြတယ်။ တချို့ကလည်း ကြောက်လန့်ပြီး ငါ့ကို အတွေ့မခံရဲကြတာတွေကို စိတ်မကောင်းစွာ တွေ့ခဲရတယ်။